Przebieg porodu - faza wydalania
Gdy ujście macicy jest całkowicie rozwarte, mijają najbardziej uciążliwe dolegliwości. Dziecko się obróciło i przesuwa się przez ujście macicy oraz kostną obręcz miednicy. Przyciska główką jelita i przeponę miednicową. Zaczyna się faza wydalania. Czujesz silny ucisk do dołu i nie dającą się zwalczyć potrzebę parcia. Potężne napięcia mięśni, bóle parte, poruszają dziecko centymetr po centymetrze do przodu przez wąski kanał rodny. W tej końcowej fazie porodu wspierasz siłę skurczów, napinając swoje mięśnie i prąc w kierunku pochwy. Aby oszczędzać siły i zastosować tłocznię brzuszną efektywnie, możesz poddać się pomocnym wskazówkom położnej. Faza wydalania wymaga najwyższej koncentracji i aktywnej współpracy. Bóle parte są wprawdzie silne i przerwy na odpoczynek bardzo krótkie, jednak świadomość, że można pomóc dziecku i szybciej wydać je na świat, jest dużym ułatwieniem. Jeśli stracisz odwagę i opuszczą Cię siły, pomyśl o tym, że wkrótce wszystko minie i trzeba tylko jeszcze kilka razy przeć do dołu, a już Twoje dziecko urodzi się. Być może zapomnisz w tych momentach, co dzieje się wokół Ciebie, poddasz się tylko zniewalającym doznaniom fizycznym. To dobrze, ponieważ nie wolno Ci teraz buntować się przeciwko skurczom. Musisz współdziałać podczas narastania i mijania skurczów, "otworzyć się" na napierające dziecko. Jeśli będziesz miała wtedy ochotę na krzyczenie i jęczenie, nie powinnaś się tego wstydzić. Nie powinnaś się za wszelką cenę opanowywać z obawy, że wywrzesz złe wrażenie. Krzyczenie i jęki ułatwiają wyczerpującą pracę porodową, wydawaj je więc z siebie bez skrępowania.